NLP definiuję jako metodologię modelowania, czyli poznawania, uczenia się i zastosowania strategii myślenia i działania ludzi skutecznych w wybranych aktywnościach i dziedzinach życia. Główną metodą (oprócz obserwacji) jest tu studium subiektywnego doświadczenia, czyli badanie struktury ludzkich myśli – cech wizualizacji, dialogu wewnętrznego i kinestetyki (smaku, zapachu, emocji i odczuć) oraz wzajemnego ich powiązania.
Mówiąc prostym językiem – NLP to metoda szybkiego uczenia się skutecznego myślenia i działania oraz osiągania sukcesu w wybranej przez siebie dziedzinie. Korzystając z narzędzi NLP, możesz nauczyć się lepszej komunikacji z ludźmi, samokontroli emocjonalnej, tworzenia biznesu i wielu innych.
Pochodnymi modelowania są modele, czyli rozpisane strategie określonej umiejętności (np. perswazji, terapii, komunikacji, biznesu, sportu) – z zasadami, jak się jej nauczyć oraz jak ją stosować.
Założenia, na których opiera się cały nurt
Modelowanie
Poprzez modelowanie możemy nauczyć się wszystkiego, co umie lub zna jakikolwiek człowiek na Ziemi (pod warunkiem, że pozwalają nam na to warunki fizjologiczne i motywacyjne).
Struktura doświadczenia wewnętrznego
Nasze doświadczenie wewnętrzne ma określoną strukturę, którą możemy badać. Strukturą tą są submodalności, czyli cechy naszego doświadczenia zmysłowego. Przy widzeniu i wizualizacji będzie to np. kolor, kontrast, światło, odległość, głębia itp.
Pomyśl o osobie, z którą łączysz jakiekolwiek silne emocje. Miłość, szacunek, złość, cokolwiek. Pomyśl o tej osobie i sprawdź, gdzie pokazuje Ci się w głowie jej obraz. Określ kierunek i odległość obrazu od siebie. Gdy już to zrobisz, oddal ten obraz o 500 metrów w wizualizacji. Zabierz mu kolory, ściemnij, zmniejsz i obniż względem siebie. Jak teraz patrzysz na tę osobę? Prawda, że „odczuwasz” ją inaczej? Jeśli jest to bliska Ci osoba – cofnij zmiany i „odłóż” obraz na miejsce. 🙂
Mapa nie jest terytorium
Nasze postrzeganie rzeczywistości jest subiektywne i tylko pośrednio odnosi się do rzeczywistości. Nie widzimy rzeczywistości – mamy dostęp „tylko” do jej odwzorowania przez nasz mózg. Nasza percepcja tworzy mapę, poprzez którą komunikujemy się z rzeczywistością zewnętrzną. Inni ludzie mają inne mapy, ponieważ budują je, mając inną fizjologię, filtry percepcyjne, przekonania, metaprogramy etc. niż my. Gdy jesteśmy tego świadomi – możemy poznawać ich mapy, co jest podstawą empatii i dobrej komunikacji.
Zasada koniecznej różnorodności
W systemie największą szansę na rozwój i przewagę nad innymi ma nie element najsilniejszy, ale ten, mający najwięcej rozwiązań. Nauczyciel ma siłę, uczeń ma więcej rozwiązań – dlatego jeśli nauczyciel nie pozna nowych sposobów działania, będzie sobie dawał wkładać kosz na głowę, po prostu przegra z uczniem. Państwo – ogromny twór mogący dosłownie zmiażdżyć jednostkę. A jednak jednostka może przechytrzyć system (podatkowy, prawny itp.). W życiu chodzi więc po prostu o rozwój.
Człowiek to więcej niż zachowanie
Ogromna większość naszego życia to procesy wewnętrzne. NLP wnika w nie i bada je jako przyczyny zewnętrznego zachowania. Zachowanie w tym momencie uznajemy za wtórną część systemu danej osoby. Zachowanie powiązane jest z myśleniem wzajemnie, tzn. wpływając na jedno z nich, wpłyniemy też na drugie.
Działamy doskonale
NLP neguje, czy raczej ogranicza pojęcie „zaburzenia”. Uznaje, że nasze procesy myślowe, emocjonalne i behawioralne są w pełni sprawne. To, co psychologia nazywa zaburzeniem, traktujemy bardziej jako stosowanie błędnej lub brak określonej umiejętności, przekonania lub strategii umysłowej. Przykłady: fobia (będąca strategią opartą na stworzeniu określonego wyobrażenia), dysortografia (do pozbycia się jej wystarczy nauka odpowiednich mnemotechnik), depresja (oparta na nadaniu wartości negatywnym obrazom i dialogom wewnętrznym, popularnie nazywanym myślami).
Sukcesów, Szczęścia i Spełnienia,
Michał Jankowiak